AZKENEKO GOGOETAK
biharkolaudio-eusk @ 18:42
Garrantzia gutxiagoduntzat jo izanagatik proposamen orokorreko beste elementu batzuk ez dira sakonki aztertu, plan berriaren eztabaida eta garapen prozesuan zehar hauek defini daitezkela ziurtzat jo baita.
Izatez, lurzoru ez hiritargarrien araudien garapena bezalako gaiak plangintzan jorratzearen egokitasunaz arrazoizko zalantzak daude. Printzipioz HAPNaren (Hiri Antolamendurako Plan Nagusia) helburuaren eremutik at geratzen den kontua da hau, eta neurri handi baten, dauden egoera ezberdinen gaineko azterketa zehatz eta sakonen menpe egon beharko luke.
Antzeko zerbait gertatzen da ordenantza osagarri kopuru esanguratsu bat eskatzen dituzten beste elementu batzuekin.
Ikuspegi arautzaile batetik edo arautegia aintzat hartuta hau honela izanagatik ere, bere osotasunean eta ikuspegi estrategiko batetik sakoneko eztabaida bati bide ematea ez zaigu gaizki iruditzen. Hori bai, aspektu batzuetan elementu orokorrak adostu eta jaso beharko dira, hauen geroko garapena sektorialagoak diren lan eremu berrietan utziz.
Zalantzarik gabe, eta udalaren ahalbideetatik haratagokoa den izugarrizko garrantzia duen lana izan arren, trenaren lurperatzearekin inolako erreparorik gabe bat egiten dugu. Zoritxarrez, gure herritik kanpoko beste estamentuen erabakiaren menpe dago.
Azkenik, eskaintzen zaigun aukera hau probestu nahirik herritarren parte hartzeari alegatu bat egin nahi diogu, hots, hiri garapenean herritar eta tokiko komunitateak bidezko bazkide direla aitortzea.
Herritar guztien ezagutza, baliabide eta gaitasunek erabaki publikoetan parte hartu eta dagokien informazioa helarazten denean, herri eta hiriek hobe funtzionatzen dute.
Planik onenak interesatu nagusiek (herritarrek) burutzen dituztenean lortzen dira, auzokideak prozesu komunitario baten fruitu direnean eta ez marrazketa mahai baten sortutako ingenerutza produktu baten fruitu.
Espazioaren planifikazioaren eremuan, kudeaketa parte hartzailea duen prozesu baten bidez, gaur egun eztabaidagai diren kontzeptuak batzea ezinbestekoa da, sareen gizartea edo hiri sortzailea kasu.
Hiri kudeaketa sortzailedun sistemak behar ditugu.
Hiri gaiei buruzko nazioarteko eztabaidetan, egitura fisikoen sorkuntzan baino, gizarte baliabide eta giza kapitalak aurkitzean antzematen dira gero eta gehiago garapenaren botilen lepoak.
Herritarrak ez dira arazo, herriek dituzten aktiborik garrantzitsuenak baizik.
Honek sustatzaile eta elementu fisikoek hiri plangintzatzean duten eragina mugatzen du. Auzoek, herritarren parte hartze prozesu baten bidez eta komunitate baten eratzeaz, bizitasuna berreskuratu behar dute. Zentzu honetan, herritarrak ez dira funtsean politiken kontsumitzaile edo onuradun gisa jotzen, hiri garapenaren ekoizle baizik.
Hainbat aukera eta itxaropen eskaintzen dizkigun honako lan honen etorkizuneko faseetarako gure elkarlana eskaintzeko Monika Jaeckel eta Marieke Van Geldermalsenen hausnarketa hauekin bukatzen dugu.

Zabaldu
del.icio.us
Ez dago erantzunik »
Erantzun bat idatzi